يادداشتهاى يك كوهنورد

شیوه صحیح گام برداشتن در کوه(1)

   با رعایت یک سری قواعد ساده می توانیم با گام برداری صحیح و تقسیم انرژی مناسب از آسیبهای رایج ورزش کوهنوردی اجتناب کنیم. خیلی از دوستان همنورد را می شناسم که به علت رعایت نکردن همین اصول ساده ، زانوهای خود شان را به دست فیزیوتراپها سپرده اند.

در ورزش کوهنوردی اصلی ترین تحرک بدن بر روی پا ها صورت می گیرد و بیشترین فشار برروی  مفاصل زانو و مچ پا می باشد. رعایت کردن مواردزیر موجب کاهش فشار و شوک وارده بر روی این نواحی می باشد:

 

1-      هنگام را هپیمایی باید تمام کف پا را روی زمین گذاشت و پای باردار ( پایی که وزن بدن را تحمل می کند) تا حد امکان باید به صورت مستقیم قرار گیرد تا فشار وزن بدن از روی ماهیچه ها خارج شده وبرروی استخوانها وتاندونها منتقل شود. البته در شرایطی که مسیر دارای شیب تندی بوده ومجبور به حرکت مستقیم رو به بالا باشیم ناگزیر از پنجه پا استفاده می شود؛ ولی استفاده از پنجه پا به مدت طولانی باعث خستگی عضلات پشت ساق پا وکشاله ران خواهد شد واثرسویی بر تقسیم انرژی وزمان بندی برنامه خواهد داشت.

2-      استفاده از باتوم تلسکوپی ، بصورت جفت، موجب می شود که درهر گام برداری وزن قابل توجهی از پایین تنه برداشته شود وبه بالا تنه منتقل شود وتقسیم مناسب نیرو را باعث شود. البته باید توجه داشت که بند باتوم به طرز مناسبی به دور مچ انداخته شود تا انگشتان دست زیاد تحت فشار نبا شند. همچنین طول باتوم می تواند متناسب با قد افراد و بسته به صعود یا فرود تنظیم شود.

3-      به هنگام صعود از حرکت در مسیرهای شنسکی باید پرهیز کرد چرا که با صرف انرژی زیاد مسافت کمی پیموده می شود.ولی در عوض به هنگام فرود در صورت وجود شنسکی در مسیر به علت راحتی وسرعت در امر فرود می توان از این گونه مسیرها استفاده کرد.البته باید به یاد داشته باشیم که در هنگام فرود از این مسیرها همواره پاشنه پا روی زمین قرار گیرد . همچنین به خاطر بسپاریم که در هنگام فرود متناسب با میزان شیب ، زانو ها را خم کرده و به صورت حالت فنری مانند به سمت پایین حرکت کنیم.

4-      تنفس صحیح موجب می شود که سلولهای بدن به اکسیژن کافی دسترسی پیدا کنند و بدن در تولید انرژی با مشکلی مواجه نشود. البته عواملی چون ارتفاع ، میزان رطوبت هوا وتعریق بدن ، دما ، شیب ،‌آمادگی جسمانی و... بر نحوه تنفس وکیفیت آن تاثیر می گذارد. توصیه می شود تا حد امکان دم از طریق بینی و بازدم از طریق دهان صورت پذیرد. چرا که بینی به خاطر ساختار آن هوای بیرون را مرطوب ودر زمستان گرم کرده وبه سمت ریه ها هدایت می کند و بدین ترتیب مانع از آسیب دیدن به ریه ها می شود. البته در هنگام فعالیتهای شدید ورزشی می توان از دهان به همراه بینی برای تنفس استفاده کرد. همچنین باید هر چند وقت یکبار با فشار هوای درون ریه ها را خارج کرد تا بتوان از حجم هوای مرده داخل ریه ها کاست و اکسیژن جایگزین آن کرد.


مرثیه زلزله بم

   خداوندا دنیا به نام تو خوش است و آخرت به کرامت و عفو تو. در دنیا اگر نام وپیغام تو نبود ، بند گان را چه سود اززیستن ؟ ودر آخرت اگر دیدار تو نبود چه سود از آمدن؟

خداوندا به نشان تو می بینیم ، به یاد تو شادمانیم وتسلی بخش دل هایمان ذکر توست . مست از جام مهر توییم وافتاده در دام عشق تو .

خداوندا از بود تو هرچه رسید عطا بود و وفا  و از بود خود هر چه دیدیم بلا بود وخطا .

چه عزیز است آن کسی که تو خواهی . هر که به تو نزدیکتر وبه دوستی تو سزاوارتر به وصل تو شایسته تر ، اندوه او در این دنیا بیشتر .

خداوندا هر چه از جانب توست زیبایی است و آنچه مربوط به ما وگذشته ماست کوتاهی است وغفلت.

   نمی دانم مرثیه زلزله بم را چگونه بسرایم، مگر می شود این فاجعه را در قالب کلمات گنجاند؟ داغ یک عزیز از دست رفته مدتها در دل می ماند ، ولی مگر یک انسان چقدر می تواند تحمل داشته باشد تا از دست رفتن زندگی و  عزیزانش را در برابر دیدگانش ببیند و هیچ کاری از دستش بر نیاید.

 نمی دانم شما آن صحنه ای که مردی با سر ووضع خاکی  به یک ستون تکیه داده بود  و چشمانش را بسته بود و حتی توان گریستن نداشت را دیدید ؟ یا آن فردی که در تخت بیمارستان می خندید و می گفت من دارم خواب می بینم  والان از خواب بیدار می شوم ...

مرحبا بر مردم ما که هر چه داشتند، در حد توان، در سبد اخلاص گذاشته اند و یاری هم وطنان فاجعه زده خویش شتافتند . همدلی واتحاد این مردم مثال زدنی است و من واقعا افتخار می کنم که از همین مردم ویک ایرانی هستم.

و ما ارسلناک الا رحمتا “  للعالمین.


سرمای حاصل از وزش باد و هایپوترمی

    کاهش گرمای بدن بیش از مقدار تامین آن را که براثر سرمای حاصل از وزش باد یا به علل دیگر ایجاد می شود   هایپوترمی Hypothermia  می گویند.

فعالیت ارادی برای جبران گرمای ازدست رفته می تواند بصورت گرم کردن بدن با فعالیتهای ورزشی یا یصورت غیر ارادی نظیر لرزیدن باشد.

اگر دمای بدن انسان را 37 درجه سلسیوس در نظر بگیریم ، افزایش یا کاهش یک درجه دما سبب ایجاد تب یا لرز در بدن می شود. بخشی از گرمایی که در عضلات تولید می شود به داخل جریان خون گسترش می یابد    وبخشی دیگر به سطح پوست بدن هدایت می شود که معمولا دمای آن حدود 2 تا 5 درجه از اندامهای  داخلی کمتر است.

بر اثر تحقیقات به عمل آمده اگر دمای داخل بدن به 35 درجه برسد ، سبب بی نظمی وناهماهنگی در فعالیت اعضای بدن ، و اشتباه در اعمال وکارها می شود.در دمای 4/34 در جه سلسیوس توهمات آغاز می شود. بیمار اغلب تصور می کند که خود و دیگران بدون صدا حرف می زنند. اگر کاهش دما ادامه یابد انقباض عضلات ، عدم تمرکز وبی دقتی در عمل و دیده ها مشاهده می شود . وبه تدریج حالت تسلیم پذیری وانفعال در شخص ظاهر می شود.این کاهش سطح هوشیاری به علت کاهش یافتن رسیدن اکسیژن به مغز وکاهش دمای مغز می باشد.(هایپوکسی)

نکات زیر توصیه می شود:

1-    هنگام ورزش باد دمای هوا با یک رابطه غیر خطی کاهش می یابد. این رابطه را می توانید از جدول سرمای حاصل از وزش باد بیابید،( مجله کوه شماره 10)

2-     تا آنجا که می توانید در هنگام صعود بدن ولباسهای خود را خشک نگاه دارید . زیرا لباس خیس حدود 90 درصد از قدرت پوشش و عایق بندی خود را از دست می دهد. لباسهای از نوع گورتکس که قابلیت تنفس ، ضد باد و آب بودن را دارند برای صعود بسیار ایده آل می باشند. پوشیدن بادگیر بدون خاصیت تنفس که موجب تعریق زیاد موقع صعود می شود ، توصیه نمی شود.

3-      نوشیدنی های گرم نظیر قهوه غلیظ ، چای ، شیر نسکافه و ...کمک بزرگی برای جلوگیری از هایپوترمی است. شخص مبتلا به هایپوترمی نباید از مشروبات الکلی استفاده کند. لازم به ذکر است که نباید دمای نوشیدنی از دمای بدن خیلی بیشتر باشد .زیرا با خوردن یک نوشیدنی داغ ، مغز به رگهای سطح پوست بدن فرمان می فرستد وسبب گشاد شدن آنها می شود که این امر تنها موجب اتلاف بیشتر دما از سطح        بدن می باشد.

4-     اگر لباسهای شما بر اثر برف یا باران یا به هر علت دیگر خیس شد سعی کنید آنها را عوض کنید. در ضمن اولین کار هنگام وارد شدن به پناهگاه یا چادر می تواند عوض کردن لباسهای زیر ، وپوشیدن لباس نخی خشک باشد.

5-        با مصرف غذاهای گرم وانرژی زا و استراحت انرژی گرمایی از دست را مجددا تامین کنید.

6-        داشتن یک روحیه قوی ونباختن خویش در هنگام شرایط بحرانی ، دیگر نیازی به یاد آوری ندارد.

 

راستی من که با باد و بوران برنامه های زمستون  خیلی حال می کنم .

شما چطور؟

 
جام خالیست ، شرابی باش ... کویر تشنه است ، بارانی باش ... جسم سرد است ، آفتابی باش ... جان بی جان است ، روحی باش ... نگاه سرتاسر انتظار است ، دیداری باش ... کوه غرور بلند است ، تیشه فرهادی باش ... بدن خسته است ، نوازشی باش ... زندگی پوچ است ، هدفی باش ... دل عاشق است ، معشوقه ای باش ... این مرد دلداده است ، دلبری باش ... دلداری باش ... دلداده ای باش ... دلی باش ...