يادداشتهاى يك كوهنورد

حق حیات

 

دیدن یک کبوتر چاهی  خوشگل درون  غار ،  از زیباترین صحنه هایی است که تا به حال دید ه ایم.

حق حیات ،  باارزش ترین و بزرگترین نعمتی است که خداوند به مخلوقاتش داده است ؛ چرا باید برای لحظه ای ارضاءو رضایت شخصی ، این حق باارزش را از آنها بگیریم؟

دوختن سه تا پرنده با یک تیر شاید کار بزرگی باشد ، اما باارزش تر از آن حفظ این میراثهای ازرشمند می باشد.

 

 


از نجات 6 ( داوودی ) تا دره اندرس

 مه ریز  ، باد سرد  ، فشار آب آبشار ، آب خروشان درون تنگه ، کوله و طنابی که از شدت خیس شدن وزنشان دو برابر شده ، خستگی ، سرما و رقص بندری زانوها و دستها !!و  هوایی که رو به تاریکی است و تیم پر تعدادی که از شانس بدتون جلو افتاده و مگر پایین می روند؟

توی این شرایط  به تنها چیزی که می تونی  فکر کنی یه آتیش گرمه که بتونی اون انگشتهایی که ازشدت سرما نمی تونی خمشون کنی رو گرم کنی .

 چه حسی داره طناب انداختن توی هشت فرود توی تاریکی ، تنها با کمک حس لامسه  و کوچکترین اشتباه می تواند آخرین اشتباه باشد.

اه ه ه ه ... آخرین فریاد ها  رو با تمام وجود می کشی .

...

....

.....

 

 دیگه تموم شد و حالا می تونی پس از یک روز سخت و دشوار ، دور آتیش شبی دیگر رو با دوستات سپری کنی .  

 

تعویض لباسها قبل از حرکت

  

 

زلزله اخیر موجب ریزش سنگهای عظیمی به درون دره شده است.

  

 

اولین  کارگاه  فرود ،( اگر  مسیر گردنه  آزاد بر برای وارد شدن به  دره اندرس انتخاب شود ، از این آبشار عبور نمی کنند )

   

ایستاده  حسن ، نشسته از راست : مهدی ، محمد ( راهنما ) ،  محمد رضا

  

 

هیجان و لطف فرود های دره اندرس بخاطر همین دست و پا زدن درون حوضچه های عمیق زیر آبشارها می باشد.

 

 

یکی منو بگیره !!!

 

 

 

عکسها از محمد


you only live once

بعد از صعود  وچند ساعت کوهنوردی دشوار در یه هوای گرم ، چقدر می چسبه که کنار جوی آب چشمه بشینی و کفش وجوراباتو در بیاری و پاهات رو ناگهان توی آب سرد بکنی .

آخ که چه حالی میده !!! خستگی حسابی از بدنت بیرون می یاد . شاید به خاطر همین لذتها ست که کوهنوردی برام هنوز جذاب ودلنشینه . 

 


خلنو 4235متر

خلنو بلندترین قله البرز مرکزی پس از دماوند ، سرچشمه رودخانه های وارنگه رود و لار ولالون ، قله ای مرتفع وبه دور از دسترس در منطقه البرز مرکزی بحساب می آید. قله از طریق یال شمال شرقی به قلل خرسنگ ، میش چال وپالون گردن ؛ از سمت شمال توسط گرده سوزنی شکل به دره خرسنگ ووارنگرود از جناح شمال غربی به قلل شاخکی اسبی چال ودو آب ووارنگرود وازسمت جنوب توسط خلنو کوچک ( 4350 متر) وبرج خلنو به دو شاخه شرقی و غربی تقسیم می شود. شاخه شرقی پس از تشکیل ورزا و جانستون به خرسنگ منتهی می شود و شاخه غربی تشکیل قلل هرزه را می دهد.

این کوه در قلب رشته کوههای البرز مرکزی و در شمال ده لالون ومنتهی الیه دره وارنگرود قرار دارد. *

به سمت تنگه لالون

کی دوست داره خیس شه ؟!!!

قله سرکچال

تیغه ژاندارک در سمت جنوب قله خلنو

برای عبور از تیغه ژاندارک تنها سه نفر داوطلب بودند من و محمود و مرتضی وبقیه بچه های گروه  از مسیر عادی به قله صعود کردند.

در طرفین تیغه ها پرتگاههایی به ارتفاع 100 متر وجود دارد که تنها راه عبور از تیغه ها، نشستن برروی آنها بصورت زین اسبی وحرکت به سوی جلو می باشد. دقت و احتیاط و حفظ خونسردی  هم فراموش نشه..!!

بر فراز قله خلنو ؛ از سمت راست ایستاده : محمد ، آقایان غفرانی ، برازنده ( سرپرست ) ، جلیلوند ، اسدی و نشسته : مرتضی و محمود

یکی از ویژگیهای جالب  دره لالون وجود چشمه های زیاد با آب فراوان می باشد که مناظربدیع و زیبایی را به وجود آورده اند.

چشمه تلخاب ، آب این چشمه بعلت داشتن املاح معدنی وگاز، کمی ترش مزه و تلخ می باشد.

* این قسمت برگرفته از کتاب کوههنوردی در ایران نوشته علی مقیم می باشد.

عکسها از محمد


سکوت...

سرمايه هردلی حرفهايی است که برای نگفتن دارد...


فرود روی طناب باردار

در حال فرود مرحله ای از دیواره ای هستید. نفر اول فرود می رود اما در بین راه به  دلیلی مجروح می شود. (مثلاً به علت ریزش سنگ) حال اگر رشته طناب دیگری برای فرود رفتن و رسیدن به مجروح وجود نداشته باشد، چاره ای جز فرود بر روی طناب مجروح یا به اصطلاح طناب بار دار ندارید. بنابراین طبق مراحل زیر روی طناب بار دار فرود رفته و مجروح را پایین ببرید.

مراحل فرود روی طناب باردار و انتقال مجروح به پایین

الف) فرود روی طناب باردار:

1ـ کارابین پیچ داری را داخل حلقه بزرگ هشت (8) بیاندازید.

تذکر: کارابین حتماً پیچ دار باشد.

2ـ کارابین را روی رشته طناب سمت چپ بیاندازید

نکته:

استفاده از طناب سمت چپ یک قرارداد است و استفاده از طناب جهت راست نیز مانعی ندارد. البته باید توجه داشت که در این صورت، جهت مراحل بعدی را نیز باید تغییر داد.

3ـ کارابین را بچرخانید تا سر بزرگ آن رو به پایین و داخل حلقه بزرگ هشت قرار گیرد.

4ـ حلقه بزرگ هشت را در دست گرفته و یک بار دور طناب سمت راست بچرخانید.

5ـ حلقه کوچک هشت را از وسط دو رشته طناب که اکنون ضربدر خورده اند. بیرون بیاورید و هشت را آنقدر از وسط دو رشته طناب عبور دهید تا حلقه بزرگ آن نیز از وسط طنابها عبور کند.

نکته:

معمولاً به علت بار دار بودن طنابها، این کار به سختی انجام می شود.

6ـ کارابین پیچ دار دیگری را از روی دو رشته طناب، داخل حلقه بزرگ هشت بیاندازید.

تذکر: کارابین حتماً پیچ دار باشد.

نکته:

بهتر است کارابین گلابی باشد تا به سادگی از وسط طنابها خارج نشود.

7ـ کارابین پیچ دار، را مانند کارابین قبلی بچرخانید تا سر بزرگ آن رو به پایین قرار گیرد.

8ـ اسلینگی داخل کارابین پیچ فوق بیاندازید و سر دیگر اسلینگ را به وسیله کارابین پیچ به صندلی خود وصل کنید.

9ـ گره پروسیکی زیر اسلینگ و روی هر دو رشته طناب سوار کنید و آنرا به صندلی وصل کنید.

10ـ گره پروسیک را در دست گرفته و با کشیدن خودتان به سمت پایین، فرود بروید.

نکته:

از آنجایی که نیروی حاصل از وزن مجروح، دو رشته طناب را به هم چسبانده و حرکت هشت را بسیار کند می کند؛ فرود شما در اکثر مواقع به سختی انجام می گیرد.

ب) انتقال به پایین:

1ـ آنقدر پایین بروید تا به 50 سانتی متری مجروح برسید.

2ـ گره پروسیک را قفل کنید.

3ـ هشت را کمی با دست پایین بکشید تا وزن شما روی گره پروسیک افتاده و اسلینگ بین هشت و صندلی شما شل شود.

4ـ سر اسلینگ را از کارابین متصل به هشت خود خارج کرده و داخل کارابین متصل به هشت مجروح بیاندازید.

نکته:

بهتر است اسلینگ مذکور را با یک اسلینگ بلند (حدود 40 سانت) عوض کنید تا هنگام فرود، مجروح بالاتر از شما قرار گرفته و به او مسلط باشید.

5ـ با استفاده از یکی از روشهای زیر، روی طناب بلند شوید تا وزنتان از روی گره پروسیک برداشته شود. سپس حلقه بلوک پروسیک را از کارابین صندلی خارج کرده و گره پروسیک را از دور طناب باز کنید.

الف) اگر زیر کلاهک نیستید و روی دیواره به اندازه کافی گیره وجود دارد، پا روی گیره ها گذاشته و کمی بالا بروید.

ب) اگر گیره مناسبی وجود ندارد با یک طنابچه 5 میلی متری گره پروسیکی روی طناب سورا کرده و در انتهای آن با یک گره هشت پا رکاب درست کنید سپس روی آن بلند شوید.

6ـ روی اسلینگی که در دستور شماره چهار به صندلی خود و هشت مجروح وصل کرده اید بنشینید.

7ـ گره پروسیکی زیر گره پروسیک مجروح بزنید و حلقه بلوک آن را داخل کارابین صندلی خود بیاندازید. سپس گره پروسیک را قفل کنید.

8ـ سعی کنید حلقه گره پروسیک مجروح را از صندلی او خارج کرده و گره را باز کنید. اما در اغلب موارد این کار به دلیل تحت فشار بوده گره غیر ممکن است. بنابراین می توانید حلقه گره را با چاقو یا با لبة تکه سنگهای تیز ببرید و گره را از دور طناب باز کنید.

نکته اول:

به کمک لبة تیز تکه سنگها به راحتی و در کمتر از یک دقیقه قادر به بریدن طناب 5 میلی متری بلوک پروسیک خواهید بود.

نکته دوم:

می توانید از روشهای دیگری مانند سوزاندن طناب با کبریت، گذاشتن طناب بر سطح دیواره و چکش زدن روی آن، بریدن با لبة میخ های کوهنوردی و استفاده کنید.

9ـ گره پروسیکتان را روان کرده و با شل کردن آرام طناب، به همراه مجروح فرود بروید.

 نکته:

اکنون وزن هر دو نفر روی هشت فرود مجروح است و طبعاً کنترل طناب فرود مشکل تر بنابراین در شل کردن طناب و فرود رفتن دقت کنید.

*برگرفته از طرح درس مربی گری درجه ۳ سنگنوردی

با تشکر از  آقایان  علی پارسایی و محمد تنفگدار