يادداشتهاى يك كوهنورد

طبیعت زیبای چابهار- بخش نخست

کوههای مینیاتوری ( مریخی )

حدود 40 کیلومتر در شرق چابهار به سمت بند گواتر ، کوههایی در سمت چپ جاده نمایان می شود که  کوههای مینیاتوری یا مریخی نامیده می شوند.

در نقاشی های مینیاتوری ، تصاویر ، شباهتی به دنیای واقعی ندارند ، که دلیل نامگذاری این سلسله کوههای کم ارتفاع ساحلی با نام مینیاتوری به این موضوع بر می گردد.

این کوههای زیبا از نوع رسوبی هستند و به علت فرسایش سریع در برابر باد وباران به شکل دندانه دندانه و پراز لبه ها و چاکهای فراوان در آمده اند که بومیان بلوچ این منطقه به سبب شکل غیرعادی شان ، از آنها با نام  کوههای مریخی نیز یاد می کنند. این سلسله کوهها که در نوع خود بی همتا وصف می شوند ، تنها در شمار کمی از کشورهای جهان همانند آنها وجود دارد. با این وجود ،  این پدیده ویژه طبیعی کشورمان ، کمتر مورد توجه قرار گرفته است وتا جایی که می دانم در لیست پدیده های طبیعی کشور به ثبت نرسیده است.

 جاده چابهار – گواتر ، سراشیبی ها وسربالایی های تند بسیاری دارد و به گونه ای غیر استاندارد می باشد که به قول راننده بلوچمان ، شرکت های بیمه ،  ماشین ها را در این جاده بیمه نمی کنند. اما مناظر دوسوی این جاده بسیار زیبا می باشند. درسمت راست جاده ، ساحل گسترده ،  با شکوه ودر برخی قسمتها، صخره ای دریای عمان در کنار مناظر شگفت انگیز و رویایی کوههای خاکستری مریخی در سمت چپ ، تصاویر خاطره انگیزی را در ذهن هر بیینده ای به یادگار می گذارد.

به گفته راننده مان ، که راهنمای ما هم بود ، پیشتر از طوفان گنو ، تالاب زیبایی به رنگ صورتی بین جاده و دریا وجود داشت که بعد از باران های سیل آسای طوفان گنو ، بابرهم خوردن آب این تالاب ، دیگر نشانی از رنگهای قبلی آن برجای نمانده است.

 در این جاده ،‌آسیاب بادی دیدنی وجود دارد که به  بوسیله تلمبه ای  ،‌آب را از درون چاه بیرون می آورد. با وجود آنکه ، چاه از دریا فاصله ای کمتر از ۵٠ متر دارد ،‌اما آب آن شوری بسیارکمتری دارد و مورد استفاده دام ها قرار می گیرد. صدای جیر جیر این آسیاب در کنار صدای امواج ،‌بسیار دوست داشتنی می باشد.

عکسها از محمد ،‌پاییز ٨٩