يادداشتهاى يك كوهنورد

سلام آفتاب

وسعت دلتنگی‏هایم به اندازه‏ی همه‏ی راه‏های نرفته و جاهای ندیده است و از همین روست که بخشی از این اندوه را از پس هر سفری از دست می‏دهم اما کو تا پایان دلتنگی؟ ... کو . تا پایان نوردیدن همه‏ی راه‏ها و دیدن همه‏ی جای ها!

و اگر چه مرگ حقیقتی است تلخ ( تلخ؟ ) و همین حقیقت تلخ یا شیرین به یاد می‏آورد که فرصت اندک است و جای بسیار ندیده و راه بسیار نرفته مانده، پس تا مجال نفس هست، بایستی در پیچ و خم کوه‏ها و دره‏ها نفس نفس زد تا آن‏دم که نفس افتاد!

سعدی می‏گوید« چشم تنگ مرد دنیا دار را یا قناعت پر ‏کند یا خاک گور!

و من می‏نالم که:

این دل تنگ مرا یا "سفر" بَر می‏کند یا راه دور!

عباس جعفری

اردیبهشت یک‏هزار و سیصد و هفتادوپنج
منبع: دفتر ثبت خاطرات کوه‏نوردی قرارگاه رودبارک 1374 الی ١٣٧٨
عکس از محمد ، طلوع خورشید ،‌جانپناه کامران سلیمانی ، کول جنون اشترانکوه

آبشار لاتون – قله اسپیناس – جنگل فندق لو

آبشار زبیا و با شکوه لاتون ، بلند ترین آبشار استان گیلان به ارتفاع تقریبی 105 متر می باشد. برای رسیدن به آبشار می بایست ابتدا به شهر لوندویل در مسیر جاده تالش به آستارا رسید. یه راه فرعی در جهت جنوب ما را پس از گذشت چند کیلومتر به روستای کوته کومه می رساند . مبدا حرکت ما پارکینگ روستا می باشد ، برای رسیدن به آبشار می بایست راه مالرویی به طول تقریبی 6 کیلو متر  را در دل جنگلهای زیبای منطقه پیمود . پیمایش این مسیر حدود 4 ساعت زمان می برد.

 

راه با فراز و فرودهای متوالی همراه می باشد. در طول مسیر نهرهای کوچکی بسیاری را رد می کنیم که مناظر شگفت انگیز و رویایی رو در داخل جنگل خلق کرده اند.

پس از دو ساعت به محل روستایی قدیمی به نام آسیو شوآن می رسیم. به زبان تالشی آسیو به معنی آسیاب و شوآن به معنی کنار رودخانه می باشد. روستا تقریبا خالی از سکنه می باشد اما قهوه خانه معروف نورمحمد پذیرای کوهنوردان و طبیعت دوستانی است که برای دیدن آبشار از این منطقه عبور می کنند . برای صبحانه املتی خوشمزه و به یاد ماندنی در این مکان توسط بچه ها درست می شود. در کنار قهوه خانه از آب خنک چشمه ،  شیر آبی قراردارد که ظرف آبهایمان را از آن پر می کنیم.

مسیر که در ابتدای آن در درون دره و درامتداد رودخانه لوندویل بوده است  ، شیب مناسبی دارد امابتدریج بر شیب آن افزوده شده ،  و درنهایت با افزایش ارتفاعی معادل 750 متر از مبدا حرکت  ، به آبشار می رسد. آبشار از فاصله چند صد متری نیز قابل رویت می باشد و حتی از این فاصله نیز با ابهت می باشد.  در تصویر زیر از راست آبشار لاتون ، قله ی  قلعه ( به علت ظاهر دبواره سنگی آن )و در چپ آن قله اسپیناس دیده می شوند.

 هوای جنگل ،  بسیار شرجی و گرم می باشد و موجب از دست رفتن مقدار زیادی از آب بدن همراه با تعریق می شود  اما خوشبختانه زمانی که آب  ظرفهایمان  رو به اتمام است در محلی  قبل از آبشار به چشمه ای بسیار خنک و گوارا می رسیم که کامهای تشنه مان را از این برکت بی نظیرخدادای  ، سیراب می کنیم.

به آبشار می رسیم. ابهت و شکوه آن مو جب می شود که فریاد هایی از جنس شادی و هیجان بکشیم. جای همتون خالی .

گرما امان همه ی ماها رو  بریده ! نتیجه اش این می شه که  همگی با همون لباس هاشون به آبشار بزنند !

استراحت و آبتنی در کنار آبشار طولی نمی کشه و ما برای  رسیدن به قله اسپیناس راه طولانی رو در پیش داریم. از این رو با همون لباسها و کفشهای  خیسمون حرکت خودمون رو به سمت بالای آبشار از کنار سینه کش پرشیب کناری  آن ادامه می دهیم.

راستی کسی می دونه که نتیجه حرکت با شلوار خیس چی می تونه باشه؟! آره درست حدس زدید ، خدا نصیبتون نکنه .

ادامه دارد...