يادداشتهاى يك كوهنورد

آبشار روستای میچ ( برنامه دریاچه اوان الموت به میج اشکورات )

آبشار باشکوه و زیبای میج ،‌ به فاصله کمی در بالادست روستای میج از منطقه اشکورات قراردارد. روستای میج شمالی ترین روستای اشکور بالا می باشد. اشکور، دره ای شمالی جنوبی در مرز استانهای مازندران و گیلان می باشد که از رحیم آباد گیلان جاده ی آسفالته آن آغاز می گردد و با گذشتن از مسیری پر پیچ و خم  و طولانی، (‌سواری حدود 2 ساعته ) و با پشت سر گذاشتن  مسیر های فرعی فراوان که به روستاهای کوهستانی این منطقه  می روند ،‌به روستای میج در انتهایی ترین نقطه آن می رسد. چند کیلومتر انتهایی مسیر ،‌ جاده خاکی و پر دست انداز می باشد.

صخره بزرگ زیر آبشار توسط آب پر فشار آن در گذر زمان ،‌فرسایش یافته است و مسیرهای زیبای در امتداد آن ایجاد کرده است.

برنامه دو روزه ما در تاریخ 26 و27 ام خرداد ماه ،‌ کوهپیمایی از مسیر دریاچه اوان الموت ، حرکت برروی یال جنوبی قله خشچال و گذر از گردنه غربی زیور چال ( 3480 متر ) و فرود از دره سمت شمال غربی و رسیدن به روستای میج بود.

 طبیعت رنگارنگ ، چشمه سارهای فراوان و عطر مدهوش کننده گلها و علفهای کوهی جان و تنمان را نوازش می دادند و خستگی راه را از یادمان می بردند. و در نهایت شنا ( تن او ، با کسره ت ) در داخل آب سرد و خروشان حوضچه های درون آبشار ،‌ بهترین هدیه ما از آفریدگار این طبیعت زیبا بود.

آبشار میچ

 

 دریاچه اوان

 

شب مانی و غروب زیبای خورشید بر فراز ابرها(خدایا ! تو چه زیبا آفریده ای  )

 

از کلبه های بالای روستای میج ( جبهه ی شمالی کوههای الموت در بالای تصویر دیده می شوند)

عکسها از محمد

خرداد 1390


مرگ را سزاوار است ...

.
.
.
زیر این آبی بی ابر، صدایی گر هست
هق هقِ باغ است و
هیاهوی کلاغ.


شفیعی کدکنی


چشمه اکبربن ،‌ قله ی سرتاب و روستای میناک

در جاده کرج – چالوس ،‌بعد از تونل کندوان و نرسیده به سیاه بیشه ،‌ واز خروجی معروف به پل زنگوله می توان وارد جاده زیبای بلده شد. منطقه بلده و روستاهای زیبا و بکر آن جزو استان مازندران می باشد. روستای  سرسبز میناک ،‌شروع حرکت تیم ما برای صعود قله های سرتاب و ایوار می باشد. منظره قله ی باشکوه آزاد کوه از اینجا بسیار دیدنی می باشد.

یکی از ویژگی های کم نظیر و زیبای این مسیر بکر ،‌وجود چشمه پر آبی است که از دل صخرهای دره ای ، بصورت آبشاری به بیرون جاری می باشد. آب چشمه بسیار زلال و خنک می باشد . صرف صبحانه با نان پنیر و پونه و سیرک  در کنار آبشار ،‌بسیار دلچسب و خاطره انگیز می باشد.

صعود در کنار گلهای  دلربای بهاری همراه با عطر خوش سبزه های کوهی ،‌ ما را به شوق می آورد و تلاش می کنیم تا در هر فرصتی ،‌گوشه ای از این زیبایی ها را به تصویر بکشیم.

بعد از رسیدن به  گردنه ،‌قله ایوار را در سمت راست ( شرق )  و قله 3452سرتاب را در سمت چپ ( غرب ) خود می بینیم. در سمت شمال و روبرویمان نیز روستاهای منطقه کجور ،‌دیده می شوند. روستای توریستی کندلوس نیز در شمال غربیمان دیده می شود.

و چه نام گذاری مناسبی است ، وقتی که به قله سرتاب می رسی و سر می تابانی و برمی گردی و محو ابهت و شکوه قله ی آزاد کوه می گردی.

 

پی نوشت:

1-     گزارش کامل این برنامه را می توانیددر اینجا  ، وبلاگ دوست همنوردم ،‌غزال کوهستان بخوانید.

 

2-     می توانید فایل GPS‌این مسیر  واطلاعات مختلف زمانی و مکانی آن را از سایت Wikiloc و از اینجا دریافت کنید.

 

عکسها از محمد


پرواز عقاب


برای مردی از جنس باران

مگه میشه دو خرداد را به این راحتی ها به فراموشی سپرد ؟ مگه می شه خاطره شورانگیز آن دوره و اشک ها و لبخنداش رو از یاد برد؟ و مگه میشه از علاقمون به انسان با اخلاق و شریفی که هرگزاسیر صندلی قدرت نشد ، کم بشه ؟

خاتمی عزیز، این روزها دلمون خیلی براتون تنگ شده .  برای ادب ، وقارو راستگوییتون ، برای  بیان خردمندانه وسرشار از احترامتان  ، برای آن سیمای آرام و دوست داشتنی که در پس آن می شد دغدغه و نگرانی های فراوانی را برای ایران و سرنوشت آن دید ، که این روزها،  ایران ،  دغدغه بسیاری از دلسوزان میهن پرست هست و مگر ندیدید که عزت الله عزیز حتی در بستر بیماریش می پرسید ایران چه می شود؟

حتی سخنان آشتی جویانه اخیرشما که واکنشهای توهین آمیز بسیاری را از هر دو سو روانه شما ساخت باعث نشد که ازشما کدورتی به دل بگیریم که به قول مسعود عزیز ، خاتمی بزرگوار تر و میهن دوست ترازاین است که از وضع امروز رقیبان تند رو دلش خنگ گردد. دیروز آقای خاتمی گفت برای ایران می ترسد، و پیداست سخت می ترسد. به گمانم از آن می ترسد که می بیند چگونه در رقابت ها بر سر قدرت، اخلاق فراموش شده است، و ... .

ویادمان باشد که خاتمی هرگز انسان ضعیفی نبود که وی برای مردم در حدود توان و اختیارات قانون اساسی که برای رییس جمهورمشخص شده است ، ایستادگی کرد و رییس جمهور دولتی که شعارش «قانون‌گرایی» بود هیچ گاه به خود اجازه عبور از مرزهای قانونی را نداد، هرچند در مواردی این قانون‌مندی به زیان خود و اطرافیانش تمام شد.