يادداشتهاى يك كوهنورد

این جاده ی همیشه خاطره انگیز...

همیشه از دوران بچگی جاده چالوس برایم یک مکان رویایی بوده است ، رودخانه خروشانش  ، مناظر زیبا وباشکوه کوههای اطراف ،  پیچ های تندش و به قول بچه های امداد جاده ای  ( غریب کش !!)، تونل های تاریک وطولانی و  هیجان برانگیزش ، گردنه کندوان ، سد ودریاچه ش  ، تنگه هزار چم ، جنگل ،  مه و  باران ودر نهایت دریای زیبای خزر ...

 

 بیلقان ،..پورکان ،.. نوژان وآن آبشار باشکوهش ،.. کندر ،.. خور و  کوه پهنه سار ،.... خوزنکلا و آن دره بکر( لودر)،... پلخواب و آن دیواره لعنتی ! ،... مورود و کوه منار،  ..کلوان و مردم باصفا ومهمانوازش وکوه های بلند ناز و کهار  ، ...اویزر و  اون کوه مرد افکن هفتخوان ، ...آسارا و تکیه سپهسالار و کوههای کرچان و کلاش ویا ،... شهرستانک و توچال ،... کندوان و شروع دره بکر اندرسم ،... هریجان و  کوه وروشت رویایی ،... دزد بن و دلیر و چهار باغ و انتهای دره خفن اندرسم !! ( تولدی  دوباره ! )‌،... وای وای داریم به کجا می رسیم!! .... مرزن آباد کلاردشت و رود بارک و منطقه همیشه هراس انگیز و با عظمت علم کوه و تخت سلیمان ،... جاده کجور و جنگل های رویایی  سی سنگان و در نهایت باز هم دریا... .

جاده چالوس را دوست دارم ، جدا از حاشیه ها و رفتار زشت دیگران ، جدا از صحنه های خاصی که گاهی در این جاده می بینم. جاده چالوس را دوست دارم ، زیرا بهترین خاطراتم در این جاده می باشد.

جاده چالوس را دوست دارم ، زیرا دروازه صعود کوههای البرز مرکزی وغربی می باشد.

...

..........

 لطافت زیبای بهاری را از دست ندهیم ، جاده چالوس می تواند جایی باشد برای آشتی مجدد با طبیعت ، طبیعت را در یابیم ....

 

عکس از سایت دهاتی