يادداشتهاى يك كوهنورد

خلنو 4235متر

خلنو بلندترین قله البرز مرکزی پس از دماوند ، سرچشمه رودخانه های وارنگه رود و لار ولالون ، قله ای مرتفع وبه دور از دسترس در منطقه البرز مرکزی بحساب می آید. قله از طریق یال شمال شرقی به قلل خرسنگ ، میش چال وپالون گردن ؛ از سمت شمال توسط گرده سوزنی شکل به دره خرسنگ ووارنگرود از جناح شمال غربی به قلل شاخکی اسبی چال ودو آب ووارنگرود وازسمت جنوب توسط خلنو کوچک ( 4350 متر) وبرج خلنو به دو شاخه شرقی و غربی تقسیم می شود. شاخه شرقی پس از تشکیل ورزا و جانستون به خرسنگ منتهی می شود و شاخه غربی تشکیل قلل هرزه را می دهد.

این کوه در قلب رشته کوههای البرز مرکزی و در شمال ده لالون ومنتهی الیه دره وارنگرود قرار دارد. *

به سمت تنگه لالون

کی دوست داره خیس شه ؟!!!

قله سرکچال

تیغه ژاندارک در سمت جنوب قله خلنو

برای عبور از تیغه ژاندارک تنها سه نفر داوطلب بودند من و محمود و مرتضی وبقیه بچه های گروه  از مسیر عادی به قله صعود کردند.

در طرفین تیغه ها پرتگاههایی به ارتفاع 100 متر وجود دارد که تنها راه عبور از تیغه ها، نشستن برروی آنها بصورت زین اسبی وحرکت به سوی جلو می باشد. دقت و احتیاط و حفظ خونسردی  هم فراموش نشه..!!

بر فراز قله خلنو ؛ از سمت راست ایستاده : محمد ، آقایان غفرانی ، برازنده ( سرپرست ) ، جلیلوند ، اسدی و نشسته : مرتضی و محمود

یکی از ویژگیهای جالب  دره لالون وجود چشمه های زیاد با آب فراوان می باشد که مناظربدیع و زیبایی را به وجود آورده اند.

چشمه تلخاب ، آب این چشمه بعلت داشتن املاح معدنی وگاز، کمی ترش مزه و تلخ می باشد.

* این قسمت برگرفته از کتاب کوههنوردی در ایران نوشته علی مقیم می باشد.

عکسها از محمد