يادداشتهاى يك كوهنورد

حمایتهای روانی در سوانح

امداد رسانی همواره با استرسهای شدیدی برای امدادگران ، مصدوم و اطرافیانش همراه می باشد.دیدن صحنه های مرگ ، جراحات شدید ، یکی از خشن ترین صحنه هایی است که یک امدادگر تجربه می کند و ممکن است تاثیرات زیادی در روان و رفتارهای امدادگر واطرافیانش بجای گذارد ، لذا در کنار هر تیم امداد ونجات حضور یک روانشناس ضرورت می یابد.

تاثیرات استرس ها بر مصدومین زنده متنوع بوده و به شرح زیر طبقه بندی می شوند:

1-      مرحله انکار : در اولین مرحله از واکنشهای طبیعی به استرس ، مصدوم از پذیرش رخداد سانحه سرباز می زند و اظهاراتش نشان می دهد که اصولا معتقد به بروز سانحه نیست و خود سانحه را رد می کند. بیاد داشته باشید که این یک واکنش طبیعی بشمار می آید.

2-      مرحله عصبانیت ( چرا من ؟): دومین مرحله از واکنشهای طبیعی به استرس بوده وممکن است شما هدف عصبانیت مصدوم یا بستگان و اطرافیانش قرار بگیرید . به دفاع نپردازید ، زیرا این خشم ناشی از شرایط محیطی بوده  و به خاطر عملکرد شما نمی باشد. فراموش نکنید که می بایست طاقت تحمل کردن این شرایط را داشته باشید در غیراین صورت نمی توانید به طور موثر کمکهای اولیه را ارائه نمایید .

3-      مرحله چانه زنی : در سومین مرحله از واکنشهای طبیعی به استرس ، پذیرش مرگ آشنایان به کندی انجام می گیرد. اگر با فردی در این مرحله مواجه شدید ممکن است کمی در پذیرش شرایط مقاومت کند.

4-       مرحله افسردگی : در این مرحله فرد رفتار گوشه نشینانه ، ناامیدی و تمایل به خود کشی از خود نشان می دهد که همراه از دست رفتن اشتها ومیل به زندگی است.

5-      مرحله پذیرش واقعیت : در آخرین مرحله فرد به تدریج تمام واقعیت را درک می کند.

لازم به توضیح است که سرعت عبور از تمام این مراحل متفاوت بوده و در هر فرد از الگویی خاص پیروی مب کند.

علائم استرس عبارتند از:

1- افزایش تعداد تنفس ونبض 2- افزایش فشار خون 3- علائم گشادی عروق ( پوست سرد ومرطوب ) 4- مردمکهای گشاد 5- عضلات سفت شده 6- افزایش قند خون 7- کاهش خونرسانی به لوله گوارش ( سوء هاضمه )

نحوه رسیدگی به فردی که عزیزی را از دست داده است :

برخورد مناسب با فردی که عزیزی را از دست داده ، نیازمند دانستن نکات ظریف و مهمی بوده که در صورت غفلت ، جبران ناپذیر است. نحوه مکالمه با فرد داغدار در ادامه آورده شده است.

در رویارویی بااین افراد هیچگاه نباید مانع از شرکت آنها در مراسم خاکسپاری ودیدن روی متوفی وگریه وتالم آنها شوید.ولی در نظر داشته باشید که کوبیدن سر به زمین ودیوار ، پاشیدن خاک بر سر وصورت را نمی توان جزو واکنشهای طبیعی قلمداد کرد. تنها موردی که در سوانح ترجیح داده می شود که اقوام وبستگان روی متوفی را نبینند هنگامی که بدن متوفی به شدت آسیب دیده و منظر نامناسبی پیدا کرده باشد.

نحوه مکالمه با فرد داغدار در سوانح:

 

نگویید

بگویید

آخرین غمتون باشه ( شما با این دعا آرزو می کنید که نفر بعدی ان شاء الله شخص عزادار باشد!!)

خدا رحمت کند.

تو باید زندگیت را ادامه دهی.

واقعا پذیرش آن سخت ودردناک است.

شما می توانید همسر یا فرزند دیگری داشته باشید.

احساسات خود را با من در میان بگذار

تو تنها کسی نیستی که عزیزی را از دست داده است.

اگر می خواهی گریه کنی ، راحت گریه کن.

می دانم چه رنجی می کشی

همه از خدا هستیم و به سوی او می رویم.