يادداشتهاى يك كوهنورد

اعتماد را به من بازگردانید!!!

عکس از وبلاگ عباس جعفری ( آزاد کوه )

تعجب نکنید!  اینجا  آرامگاه ساده وغریب همون انسان شریفی است که روزگاری برای اعتلای نام ایران بر بام هشت هزارمتری های دنیا از جان مایه می گذاشته ،  عرق می ریخته ، کوله می کشیده ، با سنگ ویخ ودیواره ها جانانه درگیر می شده ؛ و در آخرین صعودش ، بهمن ، سقوط و ... .

این تمام ارزشی است که ما برای قهرمانان خود قائلیم . این تمام اون چیزی است که ما از گذشته پرافتخارمان به یاد گار نگاه داشته ایم . این سند شرمساری همه ما هاست که بین حرف و عملمان فرسخ ها فاصله است.این همون جایی است که در آینده به بچه های خودمان نشان می دهیم و می گوییم زیر این خاک مردی خوابیده که جزو اولین ایرانی هایی بوده که بر بام دنیا ایستاده . اصلا رویمان می شود به آنجا سری بزنیم ؟  

مگه برای محمد فرقی هم  می کند ؟ مثل او مثل کسانی است که طبق وعده پروردگارشان زنده اند و  ( عند ربهم یرزقون  ). او اصلا احتیاجی به تکریم انسانها ی فراموشکاری مثل ما ندارد.

شاید زمانی که زنده بود ... .

...

.....

خوشا پرکشیدن،‌ خوشا رهایی،
خوشا اگر نه رها زیستن مُردن به رهایی!
آه، این پرنده
در این قفس تنگ
نمی‌خواند...
(احمد شاملو)