يادداشتهاى يك كوهنورد

پت ومت

چند وقت پیش موقع وب گردی به مطلبی بسیار جالب ودر عین حال تفکر برانگیز در مورد شخصیتهای عروسکی و بسیار بامزه پت ومت  در اینجا برخوردم .خوندن این مطلب خالی از لطف نیست .

اتفاق ها و وقایعى که پت و مت به وجود مى آورند هرچند کمیک و خنده دار به نظر مى رسند، اما بخش زیبا و جنبه لذتبخش مجموعه بیش از آنى که به وقایع و رخدادهاى آن مربوط باشد به نوع برخورد بى تفاوت و راحت پت و مت با آن وقایع مرتبط مى شود. به گونه اى که بیننده تصور مى کند این دو هرگز از چیزى نمى هراسند و از هیچ اتفاقى ناراحت نمى شوند. آنها به خود اجازه مى دهند در جلوى چشم میلیون ها نفر همه چیز را همانطور که مى فهمند و درک مى کنند تجربه کنند و براى رسیدن به هدف شان از امتحان هیچ روشى و حرکتى ناراحت نمى شوند. گویى که در زندگى آنها چیزى براى از دست دادن وجود ندارد و با باورى به نام فقر کاملاً بیگانه اند. نه نگران آبرو و شخصیت خود هستند و نه از ویران شدن وسایل خود بیم دارند.
آنها عاقل و متفکرند، محیط خود را به خوبى درک مى
 کنند و اشیا برایشان کاملاً شناخته شده هستند ولى انگار که با همه چیز براى اولین بار است که برخورد مى کنند، یعنى درست مانند کودکان با این تفاوت که کودکان بیش از آن که به جنبه هاى عقلانى خود متکى باشند به جنبه هاى احساسى خود اتکا مى کنند. اما پت و مت کودک نیستند. آنها کاملاً عاقلانه به محیط خود مى نگرند اما با محیط پیرامون خود کاملاً سازگار نشده اند، انگار که در جاى دیگرى رشد کرده اند و اتفاقى به اینجا رسیده اند. همه چیز را مى دانند ولى با قواعد بیگانه اند.
پت و مت «بودن» را احساس مى
 کنند، تجربه مى کنند، شکست مى خورند و بعد از هر شکست راه دیگرى را انتخاب مى کنند بى آن که حتى براى لحظه اى در ماتم شکست فرو روند. چیزى که براى انسان مشوش و مضطرب بسیار خسته کننده و اعصاب خردکن است، چون او ناتوان تر و کم تحمل تر از آن است که بتواند اینگونه راحت و بى تفاوت با مشکلات زندگى روبه رو شود و مجدداً آغاز کند. انسان عجول امروزى آنچنان بى طاقت است که گویى از جریانى عقب مانده و باید سریعاً خود را در کوتاه ترین زمان ممکن به نقطه اى گنگ و نامعلوم برساند. در حالى که در دنیاى پت و مت حتى نگرانى از دست رفتن زمان هم وجود ندارد. انگار که همیشه خواهند بود و جایى براى رسیدن نیز ذهن آنها را درگیر نمى کند. همه چیز همان است که هست، بودن ادامه دارد با تجربه هاى مختلف و متنوعش به همین سادگى!بیشترین لذتی که ازاین مجموعه می
 بریم بى آن که حتى متوجه آن باشیم، به تماشا نشستن رفتارها و چگونگى زیستن دو انسان بى تکلف و بى دلهره است. انگار که آدمى بخش گمشده اى از خودش را در قالب این دو عروسک پیدا مى کند. بخشى از آدمى که ترس را نمى شناسد و فقط مشغول تجربه کردن است و از این سرگرمى و رفتن مداوم راه هاى گوناگون خسته نمى شود، حتى اگر به قیمت تخریب آنچه دارد منجر شود. گویى باور مى کند که مانند یک فیلم انیمیشن با یک برش و پرش ناگهانى مى شود از تمام حادثه هاى تلخ گذشت.
آنها بسیار خوشبخت به نظر مى
 رسند. هرچند که نمى توان براى خوشبختى به تعریف مشخص و دقیقى رسید، ولى اگر بخواهیم شاخصه هایى هرچند کلى و ساده براى آن بیابیم، آرامش یکى از اساسى ترین و الزامى ترین آنها است. احساسى که بدون آن نمى توان به لذتى واقعى رسید و اولین نشانه و علامت حضور آن به پایان رسیدن بسیارى از جدال ها و رقابت هاى آشکار و پنهانى است که براى اثبات برتر بودن خود وارد آنها شده ایم. حالتى که در پت و مت به خوبى احساس مى شود.مطمئناً آدمى در صورت پایان دادن به مسابقه و جدالى که با همنوع خود آغاز کرده، زندگى را به گونه دیگرى تجربه مى کند، به نحوى که در آن دیگر نیازى به حفظ حالت آماده باش در خود نمى بیند و لزومى ندارد به طور دائم در برابر همه چیز و همه کس رفتار خودش را زیر نظر داشته باشد تا مبادا عقب بماند یا آسیبى ببیند و به نظر مى رسد کنار گذاشتن همین حالت کنترل دائمى است که انسان را آنچنان دگرگون مى کند و ارزش ها را تا آنجا تغییر مى دهد که بسیارى از حالات و رفتار آدمى ابله گونه به نظر مى رسد.