کوهنورد حقیقی

صحنه اول:

جاده خاکی و پرازدست وانداز بالای روستای ناندل را سوار بروانت نیسان پشت سر می گذاریم. با رسیدن به محل سنگ بزرگ ، کوله های خودمان را برای رفتن به پناهگاه 4000 متری بر دوش می اندازیم. آقا رحیم ، سرپرست برنامه،  منو به عنوان سر قدم تعیین می کنه. کوله ها سنگین و هوا هم گرمه ،از این رو تمام تلاشم رو می کنم که سرقدمهام شمرده ، آرام وپیوسته باشه. اما از همان ابتدای مسیر یکی از  بچه ها عقب می افته. توقف های مکرر ما هم چاره ساز نمی شه. کوله های بچه ها آنقدر سنگینه که دیگه کسی داوطلب تقسیم بارهای  کوله ی دوستمون نمی شه. چاره ای به ذهنمون نمی رسه. محمد،  یکی ازبچه های مهربون گروهمون حاضر می شه  که شب روهمون جا چادر بزنند و  پایین،  پیش این دوستمون  بمونه تا درصورت بهتر شدن حالش ، شب هنگام به ما ملحق شوند.

 

صحنه دوم:

روز بعد قله رو به همراه دوستان خوبم ، صعود می کنیم . در راه برگشت ، نرسیده به پناهگاه 5000 متری ، محمد رو می بینیم که خودش روسرانجام به اونجا رسونده بود و فریاد خسته نباشیدش ، دلهامون رو گرم وخوشحال می کرد. با اینکه نتونسته بود قله رو صعود کنه اما به گرمی ازما استقبال کرد و بهمون تبریک  گفت.

 

صحنه سوم:

به امامزاده هاشم می رسیم . توقفی می کنیم. داخل مینی بوس عکسهای قله و فیلمی که از لحظه صعود به قله گرفتیم رو به محمد نشون می دم. روی قله همه بچه ها توی آغوش همدیگه گریه کرده بودند ، با خنده داشتم اون عکسها رو به محمد نشون می دادم که دیدم پرده ای از اشک ، چشماشو پوشونده ، دیگه نتونست طاقت بیاره و از مینی بوس پیاده شد و یک دل سیر گریه کرد.

وقتی دوباره سوار شد ، بغلش کردم و گفتم محمد تو توی قله باما بودی. تو هم مثل ما صعود کردی . هیچ شکی در مورد توانایی ها تو نیست.

براستی که محمد با این فداکاریش درس بزرگی به همه ما داد ، در حالیکه که عطش واشتیاق صعود به قله ، مانع از این شده که بخواهیم در ابتدای راه به خاطر دوستمون برگردیم واز صعود صرفنظر کنیم ، محمد به ما نشان داد که قله های بلندتری از انسانیت و گذشت در زندگی هست که بسیار ارزشمند تر از صعود دماوند می باشد. قله هایی که معرفت ،  فداکاری  واخلاق والا را برای صعودشان  می طلبد.  

 

عکسها از محمد

جبهه ی شمالی دماوند ، مرداد 89

/ 28 نظر / 13 بازدید
نمایش نظرات قبلی
کلماتی از یک کوهنورد

سلام قلب کوهنوردان ما چطور است آیا بزرگ آیا کوچک آیا مهم هست این بزرگ بودنش یا کوچک بودنش بزرگی و کوچکی در چیست مانده ام خدا داند و بس با قلب کوهنوردان آپم بدرود

بهنام

دلم واسه دماوند لک زده...امسال هنوز نوبت ما نشده[شرمنده]

محسن صادقیان

سلام آقای والی نژاد دوباره بلاگ زدیم این بار برای معرفی جاذبه های کوهنوردی طالقان خوشحال میشیم سر بزنید . راستی پیوند هم شدید

کیمیا خاتون

میگم شما فیلتر نشده بودی؟؟؟؟

کیمیا خاتون

من چندین بار اومدم ولی فیلتر بود[سوال]

امین معین

از طرف خودم از همه دوستان جهت شرکت در برنامه دعوت می کنم[گل] لطفا اطلاع رسانی کنید http://garinmount.blogfa.com

طاهر

سلام.آدم وقتی از تجرد در میاد خیلی چیزها رو یادش میره (البته من هنوز تجربه اش را نکردم) اما دیگه قرار نیست که دوستان قدیمی و سابق را یادش بره ها ...

سروش

چقدر دوست داشتنی، کوه خیلی چیزا به آدم یاد میده اگر فقط به فکر صعود نباشیم