ای دیو سپید پای در بند

 

  

ای   دیو   سپید   پای   در بند      ای  گنبد  گیتی  ای  دماوند

از سیم به سر یکی   کله خود     ز آهن به میان  یکی کمربند

تا    چشم    بشر نبیندت روی     بنهفته   به   ابر   چهر   دلبند

چون گشت زمین ز جور گردون      سرد و سیه و خموش و آوند

بنواخت ز خشم بر فلک مشت      آن مشت تویی تو  ای دماوند

تو  مشت   درشت    روزگاری      از گردش   قرن ها پس افکند

نی نی تو نه مشت روزگاری       ای کوه نی ام زگفته  خرسند

تو     قلب     فسرده   زمینی       از   درد  ورم   نموده یک چند

تا   درد    و   ورم   فرو نشیند       کافور   بر   آن   ضماد  کردن

                                                                             ملک الشعرای بهار          

عکسها از محمد

مکان : روستای لاسم ‌،‌ قله ی دوبرار

/ 9 نظر / 148 بازدید
حميد

سلام ... آقا هم عكسها محشرند هم شعر ملك الشعراي بهار كه قرار دادين ... اون عكسي هم كه در وبلاگم بود مربوط مي شه به تالاب چغاخور و كوهستان كلار در استان چهرمحال و بختياري ... جاده شهركرد به منطقه گندمان ...

سياوش

سلام به نظر من شعر میرزلده عشقی حیلی قشنگه ولی واسه شاعر ها . ولی واسه ما کوهنوردها دماوند ديو پای در بند نيست

آنا

به سياوش: منظور بهار اينه که ای دماوندی که ديو سپيد در دامنه های تو در بند و اسيره! و تو شاهنامه هم هستش

f z

سلام يه سر بزنيد http://climbingblog.blogfa.com

افسانه

عکسهای زيبايی داريد از دماوند .

سياوش

سلام محمد آقا نظرتون جالب بود . ممنون که توجه کرديد . عکس هاتون هم خيلی قشنگن باز هم عکس بذاريد.

دايی علی

سلام .آقای والی نژاد خسته نباشيد.درصورت امکان سربزنید و نظر خود را در باره مطلب ....ما به نویسندگی بانو بنویسید .سپاسگزارم .