عدالت شوخی زننده ای است!

زاویه ی دوربین در این عکس به گونه ای است که نمی توان از چشمان آن دخترک فرار کرد.

نمی دانم چرا دلم نمی خواهد دنیا را از این زاویه نگاه کنم.

کفش ، نماد سنگینی یک انسان نه ، که  وزن همه ی دنیاست.

هنگامی که چشمان دخترک زمزمه می کند که شانه هایش توان ندارند تا وزن عدالت را با خود حمل کند ،کوچکی حقارت کننده ای دارد.

 

نتیجه ی عدالت انسان هایی که از بالا نگاه می کنند ... عدالت شوخی زننده ای است گاهی.

(از یک ایمیل دریافتی  )

/ 6 نظر / 42 بازدید
فرشید

سلام عکس زیبایی بود طوری که حسم آدم رو عوض می کنه و یک جورایی حالم آدم خیلی بد میشه روز و شب داریم این صحنه هارو تو خیابونها می بینیم به امید روزی که فقری نباشه

فواد

.........

متاسفم همین....

آدم

بادرود.بحث این است که دراین دیارهرکس سر درگریبان غم خویش دارد واین صحنه درلابلای مصیبت هایی که ماباآن دست به گریبان هستیم گم می شود.محمد جان به جای قله هایی که فتح می کنی برای دردافزایی خود به گل اسپی وکوروش وعلی آبادها بزن تا بدانی -گرچه میدانی-درکشوری که دارای دومین معادن گاز وسه یا چهارمین معادن نفت دنیا ست مردمش چه حال وروزی دارند.همتتان بلند