بیزاریم از جنگ

مهم نیست که روزمرگی های زندگی  و ترس  از دست دادن  موقعیتهای کاریمان باعث شده  که خیلی از ماها چشممان رو به واقعیتهای تلخ جامعه ببندیم  وبی تفاوت باشیم و حتی جرات بیان اعتراضی رو نداشته باشیم.

مهم نیست که روزهای تلخ وپراز آشوب ودلهره جنگ چقدر به راحتی به فراموشی سپرده شده است.

مهم نیست که هر روز ، دوطرف ماجرا چقدربر طبل اختلاف وتنش با همدیگه می کوبند وزبانشان پراست از وا‍ ژه های تهدید و جنگ ومقابله به مثل   .

مهم این است که در زیر پوست این شهردروغ آلود و رنگارنگ ،‌هستند انسانهای شریفی که با گذشت این همه سال هنوزدارند تاوان دفاع از میهنشون رو می دهند. هستند کسانی که عوارض جنگ را تا پایان عمر بر جسمشان تحمل می کنند.

وایکاش که در میان این همه لجبازی های ویرانگر بی فایده و تنش با دنیا می شد لحظه ای به صلح و همزیستی فکر کرد . کاش می شد لحظه ای به این فکر کرد که کاری کنیم تا دیگه مادری داغدار  فرزندش نباشه ،‌ پدری در آرزوی دامادی پسر از دست رفتش نباشه و کودکی درهراس بمباران و رگبار گلوله ها  خوابهای آشفته وکابوس نبینه و جانبازی  نباشه که مجبورباشه برای اینکه درد رو کمتر حس کنه  تن رنجور خودرا به انواع و اقسام داروهای شیمیایی بسپارد.

/ 1 نظر / 6 بازدید
علی

بزرگوار همه ما از جنگ بیزاریم ولی تمامی جنگ افروزی ها و قحطی ها و کودتا ها در دست کسانی است که 99 درصد ثروت دنیا را در دست دارند (البته این 99 درصد یک نماد است ثروت آنها با در نظر گرفتن اصل + بهره وام ها از کل ثروت جهان فزونتر است حتی آمریکا در دست آنها اسیر است